Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Not: 8/10
1978 ABD, 110 dk.
Yönetmen: Randal Kleiser
Oyuncular: John Travolta, Olivia Newton-John, Stockard Channing, Jeff Conaway, Barry Pearl, Michael Tucci, Kelly Ward, Didi Conn, Jamie Donnelly, Dinah Manoff, Eve Arden, Frankie Avalon, Joan Blondell, Edd Byrnes, Sid Caesar, Alice Ghostley, Dody Goodman, Sha-Na-Na, Susan Buckner, Lorenzo Lamas

BU FİLMİ SEVDİYSEN BUNU DA GÖR!
Cumartesi Gecesi Ateşi / Saturday Night Fever (1977)
Yönetmen: John Badham

YAZIYA bir ‘itiraf’la gireyim: “Grease”, Türkiye’de gösterime girdiğinde Lise 1’deydim ve uzunca bir süre filmde John Travolta’nın canlandırdığı Danny Zuko gibi yürümüştüm (yürümeye çalışmıştım diyelim). Tam da ‘etkilenme’ çağında olduğumdan bunu atlatabilmem epeyce sürmüştü. Yakınıyor muydum, hayır! Eğlenceli bir şeydi, sadece Adapazarı insanının sık sık arkamdan laf atmasına katlanmak zorunda kalıyordum! Derdim dünyadan büyük değildi anlayacağınız…
Filme gelirsek… İlk kez 1971’de sahnelenen, Warren Casey ve Jim Jacobs imzalı aynı adlı müzikalin beyazperdedeki efsane yansıması “Grease”. 1978 tarihli film, belki ‘derin’ anlamlar içermiyor ya da gençliğin sorunlarını öne çıkaran bir yapı kurmuyor, ama ‘hafif’ görüntüsünün ardında yatan ‘ikonik’ hamlelerle bizi kendisine bağlamayı başarıyor. Televizyon kökenli yönetmen Randal Kleiser’ı ilk kez sinemaya konuk eden “Grease”, gençliği bir ‘mesele’ olmaktan çıkarıp bir ‘gevşeme aracı’ olarak kullanıyor ve yüzeyden derinlere inmeden de bir şeyler söyleyebilmenin mümkün olduğunu gösteriyor. Başarısının altında birçok parametre barındıran film, alabildiğine ‘rahat’ rotası içindeki ‘parlama’ noktalarını iyi değerlendiriyor ve özellikle oyuncu kadrosunun müthiş uyumundan besleniyor. Birbirinden bağımsız hareket eden birçok unsurun aynı amaca hizmet etmeleri de bu filmi ‘unutulmazlar’ arasına yazdırmaya yetiyor, en azından bizim gözümüzde.
1950’lerin sonunda, Rydell Lisesi’nin son sınıf öğencilerinden bir grubun mezuniyet yılına götürüyor bizi hikaye. Yaz tatilinde birbirlerine âşık olan Danny (John Travolta) ve Avustralyalı Sandy’nin (Olivia Newton-John) Rydell Lisesi’nde buluşmalarına tanıklık ediyoruz bu hikayede. Gençlik heyecanının ve kimi takıntıların öne çıktığı bu aşk, birçok testten geçtikten sonra mutlu sonla karşılıyor bizi. Yan karakterlerin de bu resme katkıları büyük, özellikle de Rizzo (Stockard Channing) ve Kenickie’nin (Jeff Conaway). Herkes görevini layıkıyla yapıyor anlayacağınız, bu ‘hafif’ filmin başarısı için.
Evet, herhangi bir derinlik yok bu filmin hikayesinde. Hatta fazlasıyla yüzeysel olduğu bile söylenebilir. Ama özellikle John Travolta’nın canlandırdığı Danny Zuko’nun yaydığı ışığın haddi hesabı yok! Aktör, vücut dili ve dans yeteneğiyle kitleleri peşine takmayı biliyor “Grease”te. Olivia Newton-John, belki ‘yavaş’ kalıyor onun yanında ve biraz da silik, ama Travolta’nın her türlü dezavantajı avantaja çeviren performansıyla onu da kabulleniyoruz bir süre sonra. Danny’nin bütün özelliklerini bedenine hapseden aktör, seyircinin nefes alıp verişine karar veriyor adeta, bir karakterin bütün bir filmi taşıyıp götürmesi konusunda dersler veriyor. Bunun ‘şans eseri’ olduğu da söylenebilir, ama Travolta’nın başarısının bu kadar basit bir cevapla açıklanamayacağı da aşikar. Oyuncunun ilk kareden son ana kadar sahiplendiği bir bütün var karşımızda ve bu bütüne ihanet edecek hiçbir hamlede bulunmuyor aktör. Aksine, zaman zaman açıklar verebilen ve ritmi düşüren partnerini de yukarı çekmeyi başarıyor. Başarmak için yırtınıyor tam anlamıyla ve bunun ödülünü de alıyor Travolta.
Filmin gençliğe yaklaşımındaki yüzeysellik de ‘masalsı’ atmosferi destekler nitelikte. Örneğin, öğrencilerin derslerdeki hal ve gidişlerine pek odaklanmıyor hikaye, okul dışı aktivitelere eğiliyor ziyadesiyle. James Dean’vari bir ton tutturan John Travolta, “Asi Gençlik”teki (Rebel Without a Cause) Jim Stark karakterinin ‘karikatürize’ hali gibi duruyor burada. Filmin genel atmosferi de bu duruşu destekliyor, Sandy dışındaki bütün karakterler karikatürleşiyor. Animasyon açılış jeneriği de sonraki dakikalarda neler görebileceğimize dair ipuçları veriyor aslında. Bee Gees’ten Barry Gibb’in yazdığı, Frankie Valli’nin yorumladığı “Grease” şarkısı da bu görüntüye mükemmel bir destek atıyor. Frankie Valli’yi filmin ‘rüya’ sahnesinde aktör olarak gördüğümüzü de ekleyelim bu noktada.
“Grease”in efsane katına yükselmesinin ardında yatanların başında gelen danslarsa bizi bizden alıyor tam anlamıyla. “Greased Lightnin’” sahnesinde kendimizden geçerken, final sahnelerindeki “You’re The One That I Want” ve “We Go Together” etkisinden kurtulmak zorlaşıyor bizim için. Dans yarışmasındaki “Born To Hand Jive” koreografisi ise kemikleri devreden çıkarıyor adeta, akrobasinin alanına giriyor. Hikayeyle ilgilenmeyi bırakıp dansın büyüsüne kaptırıyoruz kendimizi. Filmin tamamına yayılan bu etki, “Grease”i çok özel bir çalışma olmanın eşiğine getiriyor, Travolta efekti de eşiği geçmenin anahtarına dönüşüyor.
Briyantinli saçlar ve deri ceketler başta olmak üzere dönemsel özellikleri önemli birer filmik malzeme olarak kullanan “Grease”, erkek ve kadın bakışlarının ‘ters açılar’ını da mizahi yaklaşımıyla bütünlemeyi başarıyor. Girişteki şarkılardan “Summer Nights”ın iki ayrı açıyı eğlenceli bir tonda yansıtan havası, aslında bütün bir filmin genel yaklaşımını işaret ediyor. Danny ve Sandy arasındaki ilişkinin ‘gençlik başımda duman’ görüntüsünü de destekleyen bir durum bu. Ayaklarını yerden kesmiş ‘masalsı’ hikayenin durduğu yeri de gösteriyor bu tercih, ki finalde gerçek anlamda ayaklarını yerden kesiyor film, bulutların arasında kayboluyor, Danny ve Sandy ile birlikte…

Arka Pencere’nin (arkapencere.com)
17 Temmuz 2015 tarihli sayısında yayımlanmıştır.

Grease
Olivia Newton-John, John Travolta

Reklamlar