2018’İN EN İYİ 50 FİLMİ

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


1.
GİZEM TRENİ (Mystery Train)
1989 ABD-Japonya, 110 dk.
Yönetmen: Jim Jarmusch

2.
PHANTOM THREAD
2017 ABD-İngiltere, 130 dk.
Yönetmen: Paul Thomas Anderson

3.
MİRASÇILAR (Las Herederas / The Heiresses)
2018 Paraguay-Almanya-Uruguay-Brezilya-Norveç-Fransa, 98 dk.
Yönetmen: Marcelo Martinessi

4.
DOVLATOV
2018 Rusya-Polonya-Sırbistan, 126 dk.
Yönetmen: Aleksey German

5.
HİÇBİR ZAMAN BURADA DEĞİLDİN (You Were Never Really Here)
2017 İngiltere-Fransa-ABD, 89 dk.
Yönetmen: Lynne Ramsay

6.
BENİ ADINLA ÇAĞIR (Call Me by Your Name)
2017 İtalya-Fransa-Brezilya-ABD, 132 dk.
Yönetmen: Luca Guadagnino

7.
AHLAT AĞACI (The Wild Pear Tree)
2018 Türkiye-Makedonya-Fransa-Almanya-
Bosna Hersek-Bulgaristan-İsveç, 188 dk.

Yönetmen: Nuri Bilge Ceylan

8.
YAZ (Leto / Summer)
2018 Rusya-Fransa, 126 dk.
Yönetmen: Kirill Serebrennikov

9.
ZAMA
2017 Arjantin-Brezilya-İspanya-Dominik Cumhuriyeti-Fransa-
Hollanda-Meksika-İsviçre-ABD-Portekiz-Lübnan, 115 dk.

Yönetmen: Lucrecia Martel

10.
SOĞUK SAVAŞ (Zimna Wojna / Cold War)
2018 Polonya-İngiltere-Fransa, 88 dk.
Yönetmen: Pawel Pawlikowski

11.
THE FLORIDA PROJECT
2017 ABD, 111 dk.
Yönetmen: Sean Baker

12.
ROMA
2018 Meksika-ABD, 135 dk.
Yönetmen: Alfonso Cuarón

13.
ÜÇ BILLBOARD EBBING ÇIKIŞI, MISSOURI
(Three Billboards Outside Ebbing, Missouri)

2017 İngiltere-ABD, 115 dk.
Yönetmen: Martin McDonagh

14.
KÖPEK ADASI (Isle of Dogs)
2018 Almanya-ABD, 101 dk.
Yönetmen: Wes Anderson

15.
İNGİLTERE BENİM (England Is Mine)
2017 İngiltere, 94 dk.
Yönetmen: Mark Gill

16.
BOHEMIAN RHAPSODY
2018 İngiltere-ABD, 134 dk.
Yönetmen: Bryan Singer

17.
GECE GELEN (It Comes at Night)
2017 ABD, 91 dk.
Yönetmen: Trey Edward Shults

18.
TRANSİT (Transit)
2018 Almanya-Fransa, 101 dk.
Yönetmen: Christian Petzold

19.
ŞAFAKTAN ÖNCE (A Prayer Before Dawn)
2017 İngiltere-Fransa-Çin-Kamboçya-ABD, 116 dk.
Yönetmen: Jean-Stéphane Sauvaire

20.
SUÇLU (Den Skyldige / The Guilty)
2018 Danimarka, 85 dk.
Yönetmen: Gustav Möller

21.
BEN, TONYA (I, Tonya)
2017 ABD, 120 dk.
Yönetmen: Craig Gillespie

22.
THELMA
2017 Norveç-Fransa-Danimarka-İsveç, 116 dk.
Yönetmen: Joachim Trier

23.
MUHTEŞEM KADIN (Una Mujer Fantástica / A Fantastic Woman)
2017 Şili-Almanya-İspanya-ABD, 104 dk.
Yönetmen: Sebastián Lelio

24.
SEVGİSİZ (Nelyubov / Loveless)
2017 Rusya-Fransa-Almanya-Belçika-ABD, 127 dk.
Yönetmen: Andrey Zvyagintsev

25.
THE BOOKSHOP
2017 İngiltere-İspanya-Almanya, 113 dk.
Yönetmen: Isabel Coixet

26.
WESTERN
2017 Almanya-Bulgaristan-Avusturya, 121 dk.
Yönetmen: Valeska Grisebach

27.
KARANLIKLA KARŞI KARŞIYA (BlacKkKlansman)
2018 ABD, 135 dk.
Yönetmen: Spike Lee

28.
THE POST
2017 ABD-İngiltere, 116 dk.
Yönetmen: Steven Spielberg

29.
EL ROYALE’DE ZOR ZAMANLAR (Bad Times at the El Royale)
2018 ABD, 141 dk.
Yönetmen: Drew Goddard

30.
EN KARANLIK SAAT (Darkest Hour)
2017 İngiltere-ABD, 125 dk.
Yönetmen: Joe Wright

31.
UĞUR BÖCEĞİ (Lady Bird)
2017 ABD, 94 dk.
Yönetmen: Greta Gerwig

32.
MARY SHELLEY
2017 İngiltere-Lüksemburg-ABD, 120 dk.
Yönetmen: Haifaa Al-Mansour

33.
PERVANE (The Breadwinner)
2017 İrlanda-Kanada-Lüksemburg-ABD, 94 dk.
Yönetmen: Nora Twomey

34.
ARİF V 216
2018 Türkiye, 125 dk.
Yönetmen: Kıvanç Baruönü

35.
CANAVAR (Beast)
2017 İngiltere, 107 dk.
Yönetmen: Michael Pearce

36.
MEKANLAR VE YÜZLER (Visages Villages / Faces Places)
2017 Fransa, 94 dk.
Yönetmenler: Agnès Varda, JR

37.
HAKARET (L’Insulte / The Insult)
2017 Fransa-Kıbrıs-Belçika-Lübnan-ABD, 113 dk.
Yönetmen: Ziad Doueiri

38.
KÖPEK DİŞİ (Kynodontas / Dogtooth)
2009 Yunanistan, 94 dk.
Yönetmen: Yorgos Lanthimos

39.
KAR (Snow)
2017 Türkiye, 100 dk.
Yönetmen: Emre Erdoğdu

40.
ANAOKULU ÖĞRETMENİ (The Kindergarten Teacher)
2018 ABD, 96 dk.
Yönetmen: Sara Colangelo

41.
SUYUN SESİ (The Shape of Water)
2017 ABD, 123 dk.
Yönetmen: Guillermo del Toro

42.
TAKSİM HOLD’EM
2017 Türkiye, 90 dk.
Yönetmen: Michael Önder

43.
YÜZ (Twarz / Mug)
2018 Polonya, 91 dk.
Yönetmen: Malgorzata Szumowska

44.
AY’DA İLK İNSAN (First Man)
2018 ABD-Japonya, 141 dk.
Yönetmen: Damien Chazelle

45.
DAHA (More)
2017 Türkiye, 115 dk.
Yönetmen: Onur Saylak

46.
MÜZE (Museo / Museum)
2018 Meksika, 128 dk.
Yönetmen: Alonso Ruizpalacios

47.
SON ÇIKIŞ (Siren’s Call)
2018 Türkiye, 93 dk.
Yönetmen: Ramin Matin

48.
SOFRA SIRLARI (Serial Cook)
2018 Türkiye, 103 dk.
Yönetmen: Ümit Ünal

49.
KELEBEKLER (Butterflies)
2018 Türkiye, 117 dk.
Yönetmen: Tolga Karaçelik

50.
KARANLIK SIR (Marrowbone)
2017 İspanya-ABD, 110 dk.
Yönetmen: Sergio G. Sánchez


Vicky Krieps, Daniel Day-Lewis (Phantom Thread)

BİSİKLET HIRSIZLARI

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , ,

ANNEM cicilerimi giydirdiğine göre vardı bunda bir iş; nereye gidecektik acaba? İnşallah akraba, konu komşuya falan götürmez beni! Hele ki birlikte oynayabileceğim çocuk yoksa sıkıntıdan patlıyorum o gezmelerde. Neyse, enseyi karartmayalım, bekleyelim görelim…
“Hadi bakalım, çıkıyoruz, sana bir sürprizim var” dedi annem. İlginç, bir sürpriz! Annemden pek de beklenmeyecek bir hareketti bu. ‘Sürprizli’ bir kadın değildi annem. Yapacağını hemen yapar, söyleyeceğini pat diye söylerdi. ‘İçi dışı bir’ derler ya, işte tam da öyle bir kadındı. Huzur içinde uyusun!
Kapıdan çıkmadan baklayı ağzından kaçırır diye düşünmüştüm, ama annemde tık yoktu. Kaptığı gibi beni attı kendini sokağa, tek kelime etmeden. Sokaktan çıkıp Eski Reci Caddesi kaldırımlarında yürümeye başladık. Ama çarşıya doğru gitmiyorduk, istikamet tersti biraz. Meraklanmak hakkımdı, meraklandım, hem de çok!
Ara sokaklardan Çark Caddesi’ne çıktığımızda kafamdaki soru işaretleri iyice artmıştı. Evden ayrıldığımızdan bu yana hiçbir soruma cevap da vermemişti. Nereye götürüyordu annem beni?
Caddedeki dükkanlara bakmak daha ilginç gelmiş olacak ki, bir noktadan sonra sormayı da bırakmıştım. Annemin elini sıkı sıkıya tutmuş yürüyor, ‘o anlar’ın keyfini çıkarıyordum. Okumaya devam et

ARA

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , ,

İLKOKUL dört ya da beşteydim, yani 10-11 yaşlarında. Çocukluk çağım tüm hızıyla, olanca görkemiyle devam ediyordu. Arkadaşlarımla birlikte, Adapazarı’nın çıkmaz sokaklarından birinde oturuyor olmanın avantajlarını allahın her günü kullanıyorduk. Toprak zeminli sokağın araç girişine kapalı, ‘Ara’ dediğimiz bir bölümünü, saatlerce uğraşarak şehrin caddeleri haline getirip telli arabalarımızla turlamak en büyük eğlencemizdi. Bilirsiniz işte, plastik bir arabaya tel geçirip sokakları arşınladığınız türden! İleride arar mıydım bu yılları? Muhtemelen… Kim aramazdı ki? Kim aramadı ki?
O gün de hedefimiz aynıydı: ‘Ara’da telli araba eğlencesi. Vakit kaybetmeden benle aynı yaşlardaki arkadaşlarımla işe giriştik. ‘Ara’yı toz toprak içinde ince ince çalışıp yollarla donatmaya başladık. En güzeli bu oluyordu sanki!
Sokakta yaşıtlarım olmasına ve onlarla birçok ‘çocukça’ oyunu paylaşmama rağmen, en yakın arkadaşlarım benden birkaç yaş büyüktü: Üst katımızda oturan ev sahibimiz Faik Amca’nın ‘fırlama’ oğulları Atilla ve Sadık, bir de mahallenin muhtarı Yaşar Amca’nın ‘uslu’ oğlu Coşkun. Onlar ortaokulda olduğu için telli araba işine pek girmiyorlardı tabii. Kanları bizden farklı kaynıyordu! Okumaya devam et

KARANLIKLAR PRENSİ

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , ,

KARANLIKTI… Haliyle… Sinemadaydım çünkü… Ama bugünkü karanlıkta başka bir şey vardı sanki. John Carpenter’ın “Sis”indeki (The Fog) denizciler çıkıp gelecek gibiydi. Böyle düşününce biraz da irkilticiydi tabii. Ve çoğu zaman olduğu gibi, üç beş kişiydik salonda. Film başlamamıştı henüz. Diğerlerine bakmayı denedim, yaşadığım tedirginliği onlar da hissediyor mu, görmek istedim. İfadelerini seçmek imkansızdı o karanlıkta.
Filmin başlaması geciktikçe, ruhumu teslim alan karanlığın hakimiyeti artıyordu. Bir şeyler olacaktı, ama ne olacağını tahmin bile edemiyordum. Bu durum, hissettiğim parçalanmayı daha da kritik hale getiriyordu.
Oturduğum koltuğa yapışmış, tek kelime edemeden bekliyordum. Kalp atışımın hızını kontrol etmek şöyle dursun, bedenimin herhangi bir parçasına hakim olmaktan acizdim. Bir süre sonra darmadağın olup toz bulutuna dönüşecek gibiydim. Bir güç tarafından içten içe kırılıp dökülüyordum sanki.
“Panik ataktır o!” dediğinizi duyar gibiyim. Olabilir, ama hikayenin devamını okumadan herhangi bir yargıya varmayın bence…
Neyse… Karanlığın içinde debelenme serüvenime devam edeyim ben. Okumaya devam et

KENDİME 20 ÖNERİ (17. FilmEkimi)

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


YAZ (Leto / The Summer)
2018 Rusya-Fransa, 126 dk.
Yönetmen: Kirill Serebrennikov

SOĞUK SAVAŞ (Zimna Wojna / Cold War)
2018 Polonya-Fransa-İngiltere, 88 dk.
Yönetmen: Pawel Pawlikowski

CLIMAX
2018 Fransa, 95 dk.
Yönetmen: Gaspar Noé

ARAKÇILAR (Manbiki Kazoku / Shoplifters)
2018 Japonya, 121 dk.
Yönetmen: Hirokazu Koreeda

KIZ (Girl)
2018 Belçika-Hollanda, 109 dk.
Yönetmen: Lukas Dhont

ARCTIC
2018 İzlanda, 97 dk.
Yönetmen: Joe Penna

BEĞEN, SEV VE HEMEN KAÇ
(Plaire, Aimer et Courir Vite / Sorry Angel)

2018 Fransa, 132 dk.
Yönetmen: Christophe Honoré

RAY & LIZ
2018 İngiltere, 108 dk.
Yönetmen: Richard Billingham

BİZ HAYVANLAR (We the Animals)
2018 ABD, 94 dk.
Yönetmen: Jeremiah Zagar

KÜL EN SAF BEYAZDIR
(Jiang Hu Er Nv / Ash Is Purest White)

2018 Çin-Fransa-Japonya, 137 dk.
Yönetmen: Jia Zhangke

ÇİFTE HAYATLAR (Doubles Vies / Non-Fiction)
2018 Fransa, 108 dk.
Yönetmen: Olivier Assayas

DÜNYA SENİN (Le Monde est à Toi / The World Is Yours)
2018 Fransa, 100 dk.
Yönetmen: Romain Gavras

GÖLÜN ALTINDA (Under the Silver Lake)
2018 ABD, 139 dk.
Yönetmen: David Robert Mitchell

SÜKUNET (La Quietud / The Quietude)
2018 Arjantin, 117 dk.
Yönetmen: Pablo Trapero

KEFERNAHUM (Capharnaüm / Capernaum)
2018 Lübnan, 120 dk.
Yönetmen: Nadine Labaki

ROMA
2018 ABD-Meksika, 135 dk.
Yönetmen: Alfonso Cuarón

SAVAŞTA (En Guerre / At War)
2018 Fransa, 113 dk.
Yönetmen: Stéphane Brizé

ASAKO I & II (Netemo Sametemo / Asako I & II)
2018 Japonya-Fransa, 119 dk.
Yönetmen: Ryûsuke Hamaguchi

UZUN BİR GÜNDEN GECEYE YOLCULUK
(Di Qiu Zui Hou De Ye Wan / Long Day’s Journey Into Night)

2018 Çin, 110 dk.
Yönetmen: Bi Gan

ANAOKULU ÖĞRETMENİ (The Kindergarten Teacher)
2018 ABD, 96 dk.
Yönetmen: Sara Colangelo

CENNET SİNEMASI

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

HAFTA içi günlerin çoğunda olduğu gibi, Uğur’la 9.45’te metroda buluşacaktık, buluştuk da. Tabii ki ben gene beş dakikalık bir gecikmeyle perona varabildim. Uğur oturmuş bekliyordu beni, arka arkaya iki trenin kaçıp gitmesini izlerken birkaç küfür de sallamıştı bana muhtemelen. Neyse ki bu küfürler ‘iyi niyet taşları’yla döşenmişlerdi, zararsızlardı anlayacağınız. Daha doğrusu, bir kulaktan girip öbür kulaktan çıkan cinstendi!
“İki sinema yazarı sabahın 9.45’inde neden metroda buluşuyor ki?” diye bir soru gelebilir aklınıza. Ben de her şeyden haberdarmışsınız gibi konuşuyorum sizle! Haksızlık ettiğimin farkındayım, affola!
Açıklayayım… Derdimiz basın gösterimleri… Sabahın 10.30’undaki (bir zamanlar 10’du bu saat) ön gösterimlere katılarak mesleğimizi daha iyi icra edebilmeye çalışıyoruz. Kimi zaman ‘boşa harcanmış zaman’ olabilen bu gösterimler, bazı durumlardaysa yedinci sanat adına ‘çok özel’ anlar bahşediyor bize.
Açıklamam yeterli geldiyse, o gün nasıl bir ‘serüven’ yaşadığımıza geçeyim artık…
Sokağa açılan sinemalarda büyümüş bir kuşak olarak, alışveriş merkezlerine tıkılmaktan hazzetmediğimiz bir gerçek. “Muppet Show”daki Statler ve Waldorf gibiydik bu konuda, tam anlamıyla iki huysuz ihtiyar. Uğur’un benden bir tık daha ‘huysuz’ olduğunu da kabul edelim ama!
Neyse ki o günkü gösterim, kapısı -tam olarak değilse de- sokağa açılan ender salonlardan Beyoğlu Sineması’ndaydı. Ha kapandı ha kapanacak diye yılları arkasında bırakan Beyoğlu Sineması’nda.
Sütiş’teki geleneksel kahvaltımızın ardından salona doğru yürümeye başladık. İstiklal Caddesi’ni onca yılda binlerce kez arşınlamışık, bir kez daha rotamız aynıydı. Rotamız aynıydı da, yıllar içinde güzergahtaki ‘manzara’ epeyce değişmişti.
Sinema Günleri zamanında, her ikimiz de birer üniversite öğrencisiyken ‘rahmetli’ Emek Sineması’nın yanındaki ‘rahmetli’ Han Cafe’de tanışmıştık. 30 yılı aşan dostluğumuz süresince, İstiklal Caddesi’nin ‘değişmekten usanmayan’ taşları ve büyük çoğunluğu ‘rahmetli’ olmuş mekanları üzerinde bıraktığımız izler, hatıralar denizindeki yerlerini korusalar da bizler gibi yavaş yavaş siliniyorlardı. Tedavülden kalkmasına ramak kalmış bir kuşağın çocuklarıydık artık!
Zamana direnmenin anlamı yoktu, biliyorduk bunu, ama ‘gelişip güzelleşmek’ten ziyade ‘geril(ey)ip çirkinleşen’ manzaraya karşı ‘nostaljik’ refleksler sergilememiz de kaçınılmazdı. Umutla emekleyen, yürüyen, koşan çocukların elinden çalınanların haddi hesabı yoktu.
Sütiş’ten çıkıp İstiklal Caddesi’ne doğru yaptığımız yürüyüşler, son zamanlarda hep bu hissiyatla başlıyordu, gene öyle oldu. Salladığımız küfürlerin burada yeri yok, sıkça sarf edildiklerini bilin yeter!
Yürüyüşün ilk durakları, Fitaş ve Dünya sinemaları oldu. Bir de Fitaş Cep vardı tabii. Fitaş’ta Bernardo Bertolucci’nin “Son İmparator”u (The Last Emperor), Dünya’da Ömer Kavur’un “Gece Yolculuğu” oynuyordu. “Son İmparator” için Taksim Meydanı’na kadar uzanan bir bilet kuyruğu gözümüze çarptı. Dokuz Oscar’lı film gelmişti caddeye, kaçmazdı! Okumaya devam et

UTANÇ

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

DEDİ… Haklı olarak soruyorsunuz, “Ne dedi?” diye, ama ben de hatırlamıyorum, belki de hatırlamak istemiyorum. Tek hatırladığım, bir cümle oluşturacak kadar kelimenin ağzından çıkıp ortaya saçıldığı… Ve tabii şunu da hatırlıyorum: O cümle yüzümü kavurucu bir alev gibi yalayıp geçti, yakıp kül etmesine ramak kalmıştı. Şimdi nefes alıp size bu hikayeyi anlatabiliyorsam, her şeyi o ‘ıskalama’ya borçluyum demektir…
Güzel bir uyku çekmiş, zımba gibi uyanmıştım. Günü kucaklamak için hazırdım. O bana nasıl davranacaktı bilmiyordum, ama bu ‘enerji’yi heba etmeyeceğinden emindim.
(Hikayenin ev kısmını hızlıca atlayalım isterseniz, ilginç bir şey yok çünkü. Kederli bir şey yaşanmadı; hep neşe, hep kahkaha, hep iyilik/güzellik…)
O gün film izlemek gibi bir niyetim yoktu. Film konusunda akşamdan kalmaydım. Ermanno Olmi’nin “İş”iyle (Il Posto) Ingmar Bergman’ın “Utanç”ını (Skammen) arka arkaya izlemiş, iki günlük şaheser kotamı doldurmuştum. Sandro Panseri ile Loredana Detto ve Max von Sydow ile Liv Ullmann arasındaki farklı tonlardaki aşklarla hemhal olurken, iki ustanın aksettirdiği ‘zamansızlık’ duygusunu da cebime yerleştirmiştim. Havada karada ölüm yoktu benim için anlayacağınız!
Sokakları arşınlayarak ‘aylak adamlık’ yapmaktı hedefim. ‘Sinemadan çıkmış insan’ı da oynamak istemiyordum ama… Okumaya devam et

MASKE

Etiketler

, , , , , , , , , , ,

FİLM bittiğinden beri oturduğum koltuktan kalkmamış, kalkamamıştım. Beynimi kemiren düşünce yığınından kurtulamıyordum bir türlü. Bir yandan, hayatımın bütün evrelerinde yakama yapışan konforu arkada bırakmak istiyor, öte yandan da belirsizliğin sinsiliğinden korkuyordum. Yaman bir çelişki yaşıyordum; durduğum yer itibarıyla suratıma tükürme noktasına geldiğim halde, korunaklı hayatımdan da vazgeçmek istemiyor gibiydim. Ne yapmak istiyordum? Daha da önemlisi, ne yapacaktım? Zor sorulardı bunlar, cevaplarını bir türlü veremediğim, belki de vermek istemediğim.
Beynimi pelteye çeviren yoğun düşünce trafiği, terden sırılsıklam etmişti beni; gözüme dolan ter damlalarından önümü göremez hale gelmiştim. Sıkı sıkıya yapıştığım koltuktan kalkmalıydım artık, kafamı dağıtacak bir şeylere ihtiyacım vardı. Okumaya devam et

HAYAT AĞACI

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , ,

ECNEBİ filmlerin memlekete epeyce gecikmeli geldiği yıllar… Bizim hikayemizse tam olarak 1981’de vuku buluyor. Lise 1 öğrencisi Murat’ın gezegendeki ‘sıra dışı’ günlerinden birinde. Hormonlarının coştuğu, bendini çiğneyip aştığı vakitler anlayacağınız!
“Grease” de memlekete geç gelen filmlerden. Birçoğunun halini düşünürsek çok da geç değil aslında, sadece üç yıl!
Gazetelerde, dergilerde allandıra balllandıra anlatılan bu ‘gençlik filmi’ni izlemeden olmaz tabii… Genciz biz de, kanımız kaynıyor. Tam da bu filmin kaymağını yiyecek kitle!
Bu tür şeyler için organize olmak kolay lisede, yetişkinlerin karar verme tembelliğinden eser yok. Hemen karar verip gideceğimiz günü belirledik. Gün dediğim, bir hafta sonrası falan değil, ertesi gün! Okumaya devam et

ÇIĞLIKLAR VE FISILTILAR

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

1998 sonu ya da 1999 başı, net bir şey söyleyip sizi de yanıltmayayım… 30’lu yaşlarımın başı, ondan eminim! Ankara’da servis şoförü olarak yaptığım askerliğimin de en civcivli dönemi, terhise neredeyse bir yıl var… Sinemayla yaşadığım yoğun ilişki de hesaba katıldığında, askerliği bu kentte yapmak bir şanstı benim için. Her hafta sonu çarşı iznimde bir ya da iki film izleyerek açığı kapatmaya çalışıyordum. Tunalı’daki Gezici Festival ofisi de üs gibiydi, oraya uğrayıp Başak’la hoşbeş ederek güne başlamanın keyfine doyum olmazdı. Bazı seyir serüvenlerimde o da eşlik ederdi bana, çoğu zaman beğenilerimiz uyuşmasa da…
O hafta sonu da rutinden sapmaya pek niyetim yoktu. Elime izin kağıdını alıp Cebeci’deki Harita Genel Komutanlığı’ndan çıktığımda herhangi bir ‘sapma’ olacağına dair bir işaret de çarpmadı gözüme. Her şey, herkes aynıydı.
O güne kadar yürümekle aşınmamıştı yollar, o gün de aşınmayacaktı kuşkusuz. Başladım yürümeye. Hedef, Tunalı’daki Gezici Festival ofisiydi. Başak’la buluşacaktık, bir şeyler atıştırıp filme gitmekti sonraki adımımız. Gördüğünüz gibi, ‘aynılık’tan ölüyordum adeta! Okumaya devam et